De verhalen van Janne

Blog 1

Hier is die dan! Mijn eerste blog vanuit het verre Afrika. Ik woon nu al ruim zes weken in Tanzania in de stad Arusha. Ik voel me hier al helemaal thuis. Het is zo moeilijk voor te stellen dat ik hier pas zes weken geleden aan ben gekomen, het lijkt al zo lang geleden! Mijn vliegtuig arriveerde op Kilimanjaro Airport om half 12 in de avond. Het is heel raar om in het donker aan te komen, er is bijna geen straatverlichting dus ik had geen idee waar ik terecht kwam. De eerste dagen was alles heel erg wennen. Het is voor Nederlandse mensen bijna niet voor te stellen hoe anders de cultuur hier is. De mensen zijn allemaal super lief en vriendelijk. Tijd is hier een relatief begrip, als je een afpraak met iemand hebt is het niet raar als iemand een paar uur later of helemaal niet komt opdagen. De eerste week heb een een rondleiding door de stad gekregen en in het ziekenhuis wezen kijken waar ik de komende vijf maanden stage ga lopen. De eerste vier dagen heb in in een appartement geslapen. Maar omdat er bijna geen andere gasten waren was dit een beetje eenzaam. Daarom ben ik verhuisd naar het guest house van Mama Mackrine en haar gezin. Hier heb ik het zo goed naar mijn zin dat ik zeker weet dat ik hier mijn hele verblijf in Tanzania wil blijven wonen. Het huis is fantastisch met alle dieren die er wonen en de vele verschillende bananenbomen in de tuin. Het is vooral leuk om alle verhalen te horen van de andere (veel ook Nederlandse) gasten. Het is vooral erg fijn dat mijn kamergenootje Anna er is. Zij is hier al een paar weken langer dan ik, dus ze weet heel goed hoe alles hier werkt en waar alles in de stad is.

In de tweede week ben ik begonnen met mijn stage in het Meru Disctrict Hospital. In het begin was dit heel erg wennen en ook zeker een schok om te zien hoe ze daar werken en hoe ze met hygiëne omgaan. Grotendeels kunnen ze niet anders, omdat het ziekenhuis niet genoeg geld heeft om perfecte zorg te leveren. Als Nederlander kan je je dit bijna niet voorstellen. De eerste paar dagen waren behoorlijk heftig en emotioneel. Zo veel mensen en vooral ook kinderen die heel erg ziek zijn en heel lang op zorg moeten wachten. Al snel kwam echter het besef dat ik dit niet kan veranderen. Na een paar weken gewerkt te hebben in het ziekenhuislaboratium ben goed gewend aan hoe de mensen er werken en heb ik het heel erg naar mijn zin. Zeker ook omdat alle collega’s super leuk zijn!

Buiten mijn stage om is er nog heel veel tijd om andere dingen te doen! Stappen, zwemmen, uiteten en andere uitstapjes maken doe ik dan ook weekelijks met veel andere vrijwilligers die hier wonen. Ik vind het super fijn dat ik hier ook gewoon uit kan gaan. Ik had namelijk geen idee dat dat zo goed kan hier! Stiekem was ik wel een beetje bang dat ik dat heel erg zou gaan missen. Maar eigenlijk is het stappen in Arusha heel vergelijkbaar met uitgaan in Nederland. Ook vind ik het super fijn om bijna elk weekend een dagje te gaan zwemmen. Dit kan bij bijna alle hotels, maar veruit mijn favoriete plek is River Trees. Hier kan je heerlijk zwemmen en zonnen, terwijl je ondertussen naar de apen kan kijken die springen in de bomen rondom het zwembad.

In het tweede weekend ben ik met onder andere Maaike, Olivia, Anna en locals naar de Hotsprings geweest. Wat een geweldig mooie plek om te zwemmen en om te relaxen is dit. Het is fijn om even de stad uit te gaan en lekker te relaxen. De reis in de Dala Dala (busjes die rondreiden als openbaar vervoer) was al heel bijzonder. Heel apart om te zien hoe mensen in de dorpjes leven in behoorlijk kleine huisjes met een heel gezin.

Valentijnsdag was veruit de minst leuke dag die ik hier heb meegemaakt. Toen ik terug liep naar huis vroeg een man of die mijn tas vast mocht houden. Ik zei netjes nee dank je wel, omdat ik dacht dat de man gewoon een beetje geld wilde verdienen. Dit bleek echter niet het geval. Het begon aan mijn tas te trekken en toen ik niet los liet sloeg de man mij met een metalen staaf. Ik liet de tas los en de man rende snel weg. Weg tas, weg telefoon, weg pinpas en nog veel meer. De dag erna ben ik met Anna en Isaac (een man die hier woont en werkt voor do4africa) naar de politie gegaan. Eerst wilde ze ons niet helpen, maar nadat ze wat geld hadden gekregen opeens wel. Het is een heel gek idee dat zelfs de politie je alleen wil helpen als je ze geld geeft. Uiteindelijk hebben ze wel een lostreport gemaakt. Ik had niet verwacht dat ik nog iets van de poltie zou horen. Een week later belde ze echter dat ze mijn tas gevonden hadden. Ik ging natuurlijk meteen naar het poltiebureau toen vanuit stage. Toen ik daar (gelukkig samen met Anna) aankwam bleek echter dat ze mijn tas helemaal niet gevonden hadden. De ‘recherche’ wilde echter een onderzoek openen. Het eerste wat de rechercheur vroeg was of hij met één van ons mocht trouwen. Uiteindelijk vroeg hij of we meegingen naar de plek waar mijn tas gesloten was. We gingen met de rechercheur zijn auto naar die plek toe. Aan alle mensen in de straat ging de rechercheur vragen of ze iets gezien hadden. Uiteindelijk was er een jongen die dacht dat die de dader kende. Over een paar dagen zouden ze hem gaan oppakken en zou de rechercheur mij weer bellen. Uiteraard vroeg de rechercheur geld voor ‘de benzine’. Blijkbaar vond hij het niet leuk dat ik hem niks gegeven had en dat ik had gezegd dat hij pas wat kreeg als die mijn tas gevonden had of de dader had opgepakt. Ik heb namelijk nooit meer iets gehoord van de politie na deze dag. Het is best een schokkend idee dat je zelfs de politie niet kan vertrouwen. De dagen nadat mijn tas gesloten was vond ik het best eng om alleen over straat te lopen. Het vertrouwen kwam echter sneller dan ik had verwacht weer terug. De week erna ben ik begonnen met de Swahililessen. Ik had niet verwacht dat ik taalles zo leuk zou vinden! Het is heel fijn om kleine dingen in de taal van hier te kunnen zeggen, omdat niet alle mensen goed Engels kunnen.

Een van de leukste dingen die ik hier tot nu toe gedaan heb was een mountainbike trip naar Mto Wa Mbu, een wildpark met een meer in het midden. Deze trip heb ik samen met Joep, Elise en de gids Juma gedaan. Elise is een paar weken geleden hier aangekomen ook via Do4Africa. Het was een hele gezellige dag en we hebben zoveel mooie en leuke dingen gezien. De dag begon al goed met de rit in de auto. Het landschap onderweg was prachtig. We hebben ook veel masaaihutjes en mensen gezien. Masaai die met kundes koeien, geiten en ezels lopen. Heel bijzonder om dit mee te maken. Uiteindelijk kwamen we in een klein dorpje, waar de moutainbike trip begon. Alle kinderen onderweg zeiden super enthousiast hoi, langzaam fietste we het dorpje uit en gingen we het national park in met de fiets. Ik had niet verwacht dat we zo veel dieren zouden zien! Een buffer, gazalles, impala’s, apen, een gnoef, veel verschillende soorten vogels en zelf een nijlpaard op minder dan vijftig meter afstand! Bij het meer waren allemaal mannen die in het dorpje woonde aan het vissen. De mannen kwamen daar net als ons met de fiets naartoe. Op de terug weg vervoerden ze de vis in emmers die ze aan de fiets vastmaken terug naar het dorpje. Na de lunch in het dorpje hebben we nog een lokale schilder, houtkunst en bananenbierbrouwerij gegaan. Juma de gids vertelde bij de brouwerij een verhaal over dat hij het belachelijk vond dat vrouwen soms om een klein probleem weggingen bij hun man. Dit kleine probleem is dan bijvoorbeeld dat de man de vrouw slaat of bijt. Veel mannen hier in Tanzania vinden dit heel normaal, de vrouw staat duidelijk lager op de sociale ladder dan de man. Iets wat voor westerse mensen heel moeilijk te begrijpen is. Ondanks dit ben ik in een korte tijd verliefd geworden op het land en op de mensen hier. Al hoewel ik de mensen in Nederland natuurlijk wel mis ben ik heel blij dat ik nog een lange tijd hier mag blijven!

Blog 2

Mambo!

Dit is mijn tweede blog. Bijkbaar zijn er veel mensen benieuwd hoe het gaat hier in Tanzania. Dus bij deze! Ik ben al een heel eind op weg in dit avontuur. Nog maar 6 weken te gaan… Ik heb super veel zin om iedereen in Nederland weer te zien! Ik mis iedereen meer dan ik van te voren had kunnen denken. Maar van de andere kant weet ik dat ik over een korte tijd mijn nieuwe thuis moet verlaten. De plek waar ik het zo erg naar mijn zin heb en heel veel nieuwe vrienden heb gemaakt. Maar zo ver is het gelukkig nog niet.

De afgelopen tijd heb ik veel dingen meegemaakt. Het absolute hoogte punt was toch wel dat mijn familie op bezoek kwam voor een vakantie! Heel fijn om ze weer even te zien! We hebben heel veel leuke dingen gedaan. We zijn begonnen in Dar es Salaam. Vanuit hier vertrokken we op een rondreis door Tanzania. De eerste safari was in Saadani National Park vlakbij het kustplaatjes Bagamoyo. Hier hebben we onder andere giraffen gezien, maar we konden niet heel ver het park in, omdat de wegen overstroomd waren. Een paar dagen erna zijn we vertrokken naar de volgende bestemming: Same, met in de buurt het safari park Mkomazi. Hier hebben we een wandersafari gedaan. Het idee van een wandel safari is heel leuk. Het is alleen een stuk minder leuk als het te warm is, je te ver moet lopen en je geen dieren ziet. Wat bij ons dus het geval was. Toen de ranger na een paar kilometer zei dat het nog 10 kilometer bergopwaards was besloten Karlijn en ik dan ook om de safari niet af te maken. Heel gaaf dat papa hem wel helemaal gelopen heeft en Maaike en mama ook bijna tot het einde. In de middag hebben we ook nog een ‘nomale’ safari gedaan. Toen hebben we giraffen, stuisvogels en een  baby cheeta gezien (ik heb hem niet gezien helaas, omdat die heel snel weg vluchtte toen die ons zag). Hierna zijn we doorgegaan naar Moshi, waar we een super mooie waterval hebben gezien. Ook zijn we naar een koffieplantage geweest. De eigennaar heeft ons het hele proces laten zien hoe koffie gemaakt wordt. Dezelfde avond zijn we met de auto naar Arusha gereden. Hier hebben we één nacht geslapen in een super luxe hotel, ongeveer één kilometer bij mijn huis vandaan. Heel raar om in een hotel te slapen terwijl je eigen bed zo dichtbij is. De dag erna zijn we naar Mto wa Mbu gegaan. Vanuit hier hebben we de laatste drie safari parken bezocht; Lake Manyara, Tarangire en de Ngorongoro crater. In Lake Manyara en Tarangire hebben we super veel dieren gezien. Olifanten, giraffen, zebra’s, framingo’s, nijlpaarden, gnoes, apen, buffels en een grote hagendis. Echt heel cool. De natuur in deze parken is ook heel erg mooi. Het mooiste wat ik gezien heb tijdens de reis is de ngorongroro crater. Het uitzichpunt vanwaar je boven de krater inkijkt is echt geweldig. In de crater lijkt het een soort dierentuin waar je met de jeep doorheen rijdt. Overal om je heen zijn dieren. Hier hebben we ook nog leeuwen met welpjes en zelf een neushoorn gezien!

Na de safari zijn we naar Arusha gegaan. Het was de bedoeling dat iedereen bij mij thuis zou logeren voor 3 nachten. Het huis zat echter al vol met andere gasten en de zolder waar ze een nieuwe kamer aan het maken waren was nog niet klaar. Maarja TIA. Papa, mama en Maaike hebben daarom in een appartment vlakbij geslapen, terwijl Karlijn bij mij op de kamer erbij kon. Tijdens ons verblijf in Arusha zijn we uiteraard in het ziekenhuis gaan kijken waar ik werk. Ook hebben we een weeshuis bezocht voor kinderen tot 4 jaar. Hier wordt heel goed voor alle kinderen gezorgd, maar ze zijn natuurlijk altijd blij als er gasten komen om met de kindjes te spelen en ze eten te geven. Uiteraard heb ik Karlijn ook meegenomen naar Via Via. Waar ik bijna elke donderdag met de andere mensen die in het huis wonen heenga. Na deze dagen was het tijd voor ontspanning! Op naar Zanzibar!

We zijn vijf dagen op Zanzibar geweest. Heerlijk relaxen in een resort aan de oceaan. Gelukkig hebben we elke dag heel mooi weer gehad. natuurlijk zijn we ook naar Stowntown en Prison Island geweest. Op Prison Island leven hele grote schildpadden die je groente mocht voeren en kon je zwemmen in de blauwe oceaan. In Stowntown hebben we het huis van Freddie Mercury bezocht en uiteraard souverniers gekocht. En toen was het voorbij. We gingen terug naar Dar es Salaam met een heel klein vliegtuig waar maar 12 pasagiers in konden. S’avonds moest mijn familie vertrekken naar het vliegveld. De volgende ochtend ben ik terug gevlogen naar Arusha.

In Arusha ging het normale leven weer beginnen. Elke dag naar stage, tripjes maken naar de stad, drankjes doen in Zest, uiteten en natuurlijk stappen in Via Via en le Patio. En zoals Marjolein altijd zegt. Er zijn hoge pieken en diepe dalen. Één van de diepste dalen was voor mij toch wel dat voor de vriendinnen die ik hier gemaakt heb het avontuur is afgelopen. Eerst ging Elise weg, daarna Wies en Karlijn, toen Shanah en een paar dagen geleden is ook Nicole vertrokken naar Nederland. Het is hier toch een stuk stiller zonder jullie…

Maar ondanks dat het ik het toch nog heel erg naar mijn zin hier! Ik ga nog een blog maken over de laatste paar weken die ik nog ga beleven. Baadaye!